اوحدالدین کرمانی
از مجموعه: الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
ناجسته دوای درد خویش ار مردی
داغی چه نهی بر دل صاحب دردی
جان از بر تو چو گرد برخیزد به
زان کز تو نشیند به دلی برگردی