اوحدالدین کرمانی
از مجموعه: الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
دردی است طمع که نیستش درمانی
گنجی است یقین که نیستش پایانی
خاک در فقر توتیایی است بزرگ
کان حیف بود به چشم هر سلطانی