اوحدالدین کرمانی
از مجموعه: الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
هرگاه که آنچنان کَت افتد باشی
هر چند که نیک می کنی بد باشی
در بندگیش چو نفع خود می طلبی
بی هیچ گمان تو بندهٔ خود باشی