اوحدالدین کرمانی
از مجموعه: الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
یا دم بی غم مرا تو بی غم گردان
مقصود من خسته میسّر گردان
بنمای مرا روی، مکن، این خوش نیست
تو با من و من بی تو چنین سرگردان