شمارهٔ ۵١٠

ای دل ز غم منال که از گردش زمان

تنها تو نیستی به جفای زمانه خاص

خاصیتی است مردم این روزگار را

نتوان به هیچ روی شدن منکر خواص

گر فی‌المثل هزار نکویی کنی به خلق

زیشان به جز بدی نتوان یافتن قصاص