شمارهٔ ۴۵٢

مرا نام اگر نیک و گر بد بود

چو رفتم از آنم چه فخر و چه عار

کسی را سزد فخر و ار عار بود

که ماند ز من در جهان یادگار

پس از من اگر هر چه باشد رواست

چو من دامن افشانده ام زین غبار