شمارهٔ ۱۱۷

ای مصحف جمال تو اوراق کاینات

عالم ز نور روی تو آیات محکمات

از پرتو تجلی روی تو روشن است

گر کعبه و کنشت و گر دیر سومنات

روشن ز ذره های صفاتست مهر ذات

بود صفات تست مدام از نمود ذات

اسماء تو ظلال شئونات داتیست

اسما، عیان شده بظلال تعینات

عالم ظهور روی ترا گشته اینه

ظاهر صفات و ذات تو ز اعیان ممکنات

بحر محیط مشرب تو شد اسیریا

از فیض نوربخش توئی منبع حیات

نهصد هزار بحر شراب تجلیش

نوشیده و تشنه تری بهر باقیات