بخش ۱۱۴ - غربتی لاهوری

نام شریفش ابوالمعالی از نواحی شهر مذکور و در آنجا به ذوق و حال معروف و مشهور. عاشقی دردمند و سالکی پایه بلند بوده. این دو بیت از اوست:

آنچه ما زان جان و جانان دیده ودانسته‌ایم

بهر گفتن نیست بهر دیدن و دانستن است

٭٭٭

مقیم کوی فنا بودنم از آن هوس است

که با تو شرکتِ من دروجود بی ادبی است