شمارهٔ ۲۹۴

به قدر دوستی بر حال مشتاقان نظر داری

از آن جمع است ما را دل که از دل‌ها خبر داری

در این گلشن ز رنگ لاله و گل گشت معلومم

که در هر گوشه چندین چون من خونین جگر داری

پریشان زلف و کاکل داری اما کافرم کافر

به عالم گر سیه روزی ز من سرگشته‌تر داری

چو دام از هر طرف داریم چشمی در زمین حیران

به راه انتظارت تا که را از خاک برداری

نگردد راست کارت از کجی بی قوّت طالع

به بازو چون کمان حلقه گر چندین هنر داری

فلک قصاب هر دم دوستی با دیگری دارد

چه چشم مردمی زین بی‌وفای فتنه‌گر داری