شمارهٔ ۹ - رباعی بلسان الحقیقة المحمدیه

عالم صفت حسن سراپای من است

افلاک وعناصر همه اعضای من است

در حیرتم از نظم عجیبی که مراست

‌‌آغاز سرانجام همه پای من است