شمارهٔ ۱۸ - در حق دلبر نحوی گوید

من دوش بپرسیدم بر وجه یقینت

زان بت که به نحو اندر زین الادبا شد

گفتم که بود جانا مکسور به علت

زلفین تو بی علت مکسور چرا شد

گفتا که پر از همزه ست این زلف چو لامم

مکسور کند لام تو را ظن خطا شد