شمارهٔ ۲۰۰

عشق در طینت دلها نمک است

شور عاشق رسما تا سمک است

پر پر از عشق به بال ملکی

که اولی اجنحه وصف ملک است

نقد قلب و سرة عالم را

عشق صراف و محبت محک است

زاهد حاسد ازین راه بروب

که حسد در ره پاکان خسک است

سر بلندی طلبی عشق گزین

عیسی از عشق به بام فلک است

عشق در عید و به روزه هنوز

رمضان است و در آن نیز شک است

هفت بیت تو درین گفته کمال

هریک از معنی هر هفت یک است