شمارهٔ ۳۸۴

از درد نکرد دیده‌ام ضعف اظهار

وز گریه نیفتاد به روز شب تار

شد بی تو یتیم مردم دیده من

بر چهره‌اش از گرد یتیمی‌ست غبار