شمارهٔ ۲۲۵ - ایضا له

ای جبین تو مطلع اقبال

وی جناب تو مقصد آمال

بنده را رسمکیست بر دیوان

رسمکی افت خیز و حال بحال

داشتم پار روزة حرمان

لیکن امسال نیست عزم وصال

من و گندم که رسم سال منست

بر سبیل مناوبت هر سال

رسم باشد که در جوال شود

از من و او یکی علی الاجمال

پار من رفتم ، ار تو فرمایی

گندم امسال در شود به جوال

خود گرفتم که رسم من غبّ است

بیگمان سال نوبتست امسال