رباعی ۹۸

* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی

سَدّ‌ِ رَمَقی باید و نصف نانی

وانگه من و تو نشسته در ویرانی

خوشتر بُوَد آن ز مُلْکَتِ سلطانی