خیام نیشابوری
از مجموعه: هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
* جُز راهِ قَلَندرانِ میخانه مپوی
جز باده و جز سَماع و جز یار مجوی
بر کَفْ قَدَحِ باده و بر دوشْ سبو
مِی نوش کن ای نگار و بیهوده مگوی