خیام نیشابوری
از مجموعه: هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
گر من ز می مُغانه مستم، هستم
گر کافِر و گَبْر و بتپرستم، هستم
هر طایفهای به من گمانی دارد
من زانِ خودم، چنانکه هستم، هستم