خیام نیشابوری
از مجموعه: ذرات گردنده [۷۳-۵۷]
از تن چو برفت جان پاک من و تو
خشتی دو نهند بر مَغاکِ من و تو
و آنگه زِ برایِ خشتِ گورِ دگران
در کالبدی کشند خاکِ من و تو!