خیام نیشابوری
از مجموعه: درد زندگی [۲۵-۱۶]
ایکاش که جای آرمیدن بودی
یا این رَهِ دور را رسیدن بودی
کاش از پیِ صد هزار سال از دل خاک
چون سبزه، امیدِ بردمیدن بودی!