قطعه شمارهٔ ۱۲۲

صاحب عادل کمال الدین حسن

ای تو را مه چاکر و کیوان غلام

همچو گردون گوهر خاص تو پاک

همچو باران فیض انعام تو عام

در جهان مکرمت هستی حسن

هم به خلق و هم به جود و هم به نام

از سعادت چون ظفر میمون لقا

وز معالی چون فلک عالی مقام

خواجه بهر این دعاگوی فقیر

کرده انعامی بر ابنای کرام

می‌برم نرد سعادت گر کند

کعبتین لطف او، او را تمام