عطار نیشابوری
از مجموعه: باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
هم تن ز وجودِ جان فرو خواهد ماند
هم جان ز همه جهان فرو خواهد ماند
بگشای زبانِ لطف با جملهٔ خلق
کز نیک و بدت زبان فرو خواهد ماند