عطار نیشابوری
از مجموعه: باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
از عالمِ بیچون به سکون باید شد
خود را سوی خویش رهنمون باید شد
یک ذرّه اگر باشد و ما آن دانیم
یک لحظه ز خود بدان برون باید شد