عطار نیشابوری
از مجموعه: باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
گر من به هزار اهرمن مانم باز
به زانکه به نفس خویشتن مانم باز
از من برهان مرا که درماندهام
مگذار مرا که من به من مانم باز