عطار نیشابوری
از مجموعه: باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
ای جانِ من سوخته دل زندهٔ تو
وز خجلت فعل خود سرافکندهٔ تو
بپذیر مرا که جزتو کس نیست مرا
گر نپذیری کجا رود بندهٔ تو