تکه ۹

گرفت خواهم زلفین عنبرین تو را

به بوسه نقش کنم برگ یاسمین تو را

هر آن زمین که تو یک ره برو قدم بنهی

هزار سجده برم خاک آن زمین تو را

هزار بوسه دهم بر سخای نامهٔ تو

اگر ببینم بر مهر او نگین تو را

به تیغ هندی گو دست من جدا بکنند

اگر بگیرم روزی من آستین تو را

اگر چه خامش مردم که شعر باید گفت

زبان من به روی گردد آفرین تو را