دوبیتی شمارهٔ ۱۵

یکی برزیگرک نالان درین دشت

به خون دیدگان آلاله می‌کشت

همی‌ کشت و همی‌ گفت ای دریغا

بباید کشت و هشت و رفت ازین دشت