حافظ شیرازی
از مجموعه: رباعیات
از چرخ به هر گونه همی دار امید
وز گردش روزگار میلرز چو بید
گفتی که «پس از سیاه رنگی نبُوَد»
پس موی سیاه من چرا گشت سفید؟