رباعی شمارهٔ ۱۹۳

ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمع

وز رشک تو در سرشک و در خون گل و شمع

من در هوس آن رخ همچون گل و شمع

گردیده چو سرد و گرم همچون گل و شمع