شمارهٔ ۱۳

طاقت ناله ندارد دل غم‌پیشهٔ ما

بی‌صدا می‌شکند سنگ صف شیشهٔ ما

داغ از قسمت خویشیم که خون می‌گردد

لاله‌سان قطرهٔ آبی که خورد ریشهٔ ما