شمارهٔ ۱۰۲

اگر به خار و خس آن گل قدح به‌ دست نشست

مرا چو لاله به دل داغ ازین نشست نشست

چو زلف تن ندهم با شکستگی چه کنم

که نقش من همه از دولت شکست نشست

به کنج فقر نیاید نشستن از همه‌کس

کسی که عهد تو ای گل درست بست نشست