شمارهٔ ۶

راد ابوالفضل بن ابوالقاسم

که ملک خلق و آدمی گهرند

نام و نان بر در تو مقصورند

بحر و کان با کف تو مختصرند

پسرانی که در هوای تواند

شادمانه به خانه پدرند

دست و کلک تو بخت را تیغند

چون نکوتر نگه کنی سپرند

ابیات دیگر این شعر در قصیده شماره 12 ذیل در گنجور قرار دارند.