شمارهٔ ۱۰
فتحعلی‌شاه
از مجموعه: غزلیات
پرنیان افکنده‌ای بر آفتاب
«حیف باشد بر چنین صورت نقاب»
هر که دید آن چشم مست نیم‌خواب
خواب را دیگر نمی‌بیند به خواب
طلعت گلگون و چشم مست تو
رنگ از گل برد و مستی از شراب
صبح‌دم بر گلسِتان گر بگذری
از خجالت می‌چکد از گل گلاب
خوب‌رویانِ پری‌پیکر بسی
دید خاقان، کرد محمود انتخاب