۳- آیه ۲۰

إِنَّ رَبَّکَ یَعْلَمُ أَنَّکَ تَقُومُ أَدْنیٰ مِنْ ثُلُثَیِ اَللَّیْلِ وَ نِصْفَهُ وَ ثُلُثَهُ وَ طٰائِفَةٌ مِنَ اَلَّذِینَ مَعَکَ وَ اَللّٰهُ یُقَدِّرُ اَللَّیْلَ وَ اَلنَّهٰارَ عَلِمَ أَنْ لَنْ تُحْصُوهُ فَتٰابَ عَلَیْکُمْ فَاقْرَؤُا مٰا تَیَسَّرَ مِنَ اَلْقُرْآنِ عَلِمَ أَنْ سَیَکُونُ مِنْکُمْ مَرْضیٰ وَ آخَرُونَ یَضْرِبُونَ فِی اَلْأَرْضِ یَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اَللّٰهِ وَ آخَرُونَ یُقٰاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اَللّٰهِ فَاقْرَؤُا مٰا تَیَسَّرَ مِنْهُ وَ أَقِیمُوا اَلصَّلاٰةَ وَ آتُوا اَلزَّکٰاةَ وَ أَقْرِضُوا اَللّٰهَ قَرْضاً حَسَناً وَ مٰا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِکُمْ مِنْ خَیْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اَللّٰهِ هُوَ خَیْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً وَ اِسْتَغْفِرُوا اَللّٰهَ إِنَّ اَللّٰهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۲۰)

بدرستی که پروردگار تو می‌داند که تو برمیخیزی کمتر از دو ثلث شب و نصفش و ثلثش و گروهی از آنان که با تواند و خدا اندازه می‌کند شب و روز را دانست اینکه ضبط نتوانند آن را پس در گذراند از شما پس بخوانید آنچه میسر شود از قرآن دانست اینکه خواهند شد از شما بیماران و دیگران سیر خواهند کرد در زمین که بجویند از فضل خدا و دیگران کارزار خواهند در راه خدا پس بخوانید آنچه میسر شود از آن و برپا دارید نماز را و بدهید زکاة را و وام دهید خدا را وامی نیکو و آنچه پیش می‌فرستید برای خودتان از خوبی می‌یابید آن را نزد خدا آن بهتر است و عظیم‌تر از راه پاداش و آمرزش خواهید از خدا بدرستی که خدا آمرزنده مهربانست (۲۰)

رب تو داند که برخیزی تو شب

کمترین از چار دانگ ای منتجب

همچنین در نصف و هم ثلثی ز لیل

وآن کسان که با تو اند از روی میل

حق کند اندازة لیل و نهار

کس نداند آن به غیر از کردگار

هم بداند آنکه نتوانید هیچ

بر شمرد آن وقت ها را در بسیج

بر شما پس گشت حق بر عفو باز

ترک آن را داد رخصت از جواز

پس بخوانید آنچه سهل است از کلام

یعنی از قرآن گذارید آن قیام

در عوض یعنی به هر وقتی ز شب

خود شما خوانید قرآن بی تعب

هم ز مرضاتان بود آگه تمام

که ندارند استطاعت بر قیام

وز شما باشند هم با اختیار

که روند اندر زمین بر اتّجار

می کنند از فضل حق روزی طلب

می کشند اندر سفر رنج و تعب

قوم دیگر در ره حق کارزار

می کنند از جد و جهد بی شمار

پس بخوانید آنچه از روی نیاز

باشد از قرآن میسّر در نماز

هم بپا دارید از واجب صلات

هم دهید از مال بر مسکین زکات

قرض بدهید از ولاء چون خواست او

بر خدا ز انفاق و صدقات نکو

آنچه بفرستید پیش از بهر خویش

از نکویی نزد حق یابید بیش

بهتر از آنکه فرستید از قفا

بعد موت اعنی کنند ار چه وفا

اجرش اندر نزد حق اعظم تر است

هفتصد بدهد عوض از هر چه هست

هم ز وی خواهید آمرزش به جان

زآنکه حق باشد غفور و مهربان