۹- آیات ۲۸ تا ۲۹

هُوَ اَلَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدیٰ وَ دِینِ اَلْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی اَلدِّینِ کُلِّهِ وَ کَفیٰ بِاللّٰهِ شَهِیداً (۲۸) مُحَمَّدٌ رَسُولُ اَللّٰهِ وَ اَلَّذِینَ مَعَهُ أَشِدّٰاءُ عَلَی اَلْکُفّٰارِ رُحَمٰاءُ بَیْنَهُمْ تَرٰاهُمْ رُکَّعاً سُجَّداً یَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ اَللّٰهِ وَ رِضْوٰاناً سِیمٰاهُمْ فِی وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ اَلسُّجُودِ ذٰلِکَ مَثَلُهُمْ فِی اَلتَّوْرٰاةِ وَ مَثَلُهُمْ فِی اَلْإِنْجِیلِ کَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَویٰ عَلیٰ سُوقِهِ یُعْجِبُ اَلزُّرّٰاعَ لِیَغِیظَ بِهِمُ اَلْکُفّٰارَ وَعَدَ اَللّٰهُ اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِیماً (۲۹)

اوست که فرستاد رسولش را با هدایت و دین حق تا غالب سازدش بر دین همه‌اش و کافی باشد خدا شاهد (۲۸) محمد «ص» رسول خداست و آنان که با اویند سختهایند بر کافران رحیمانند میانه خود بینی ایشان را رکوع‌کنندگان سجودکنندگان که جویند تفضلی از خدا و خوشنودی علامتشان در رویهای ایشانست از نشان سجده اینست صفتشان در توریة و صفتشان در انجیل چون کشتی که بیرون آورد سبزه نورسته نازکش پس قوی کرد آن را پس سطبر شد پس ایستاد بر ساقهایش که بشکفت می‌آورد زارعان را تا بچشم آرد بایشان کافران را وعده داده خدا آنان را که ایمان آوردند و کردند کارهای شایسته از ایشان آمرزشی و پاداش بزرگ (۲۹)

اوست آن کس که فرستاد از عطا

بر هدایت مر رسول خویش را

هم به دین راست تا غالب کند

دین حق را بر هر آن دین از سند

حق بود کافی و هم بر وی گواه

که محمّد (ص) شد فرستاده اِله

وآن کسان که با وی اند از مؤمنین

سخت بر کفار و بس پر قهر و کین

بینی ای بیننده ایشان را مدام

راکع و ساجد به هر حال و مقام

از خدا جویند فضلی بر مزید

همچنین خوشنودی او با امید

هست ایشان را علامت در وجوه

از نشان سجدة حق با شکوه

قصد از این سیما بود نور شهود

که بتابد از رخ اهل سجود

وآن ببینند اهل عرفان و یقین

نی کسی کو را نباشد نور دین

باشد این وصف از نشان مؤمنان

گشته در تورات و انجیل آن بیان

یعنی ایشان را ستوده در کتاب

زین صفت ربّ العباد اندر ثواب

همچو دانۀ کاشته کاندر نخست

شاخه ها آرد برون باریک و سست

پس قوی گرداند آن را پس شود

او سطبر و سخت و بر ساق ایستد

آن چنان گردد تناور که عجب

زو کنند اهل زراعت در طلب

این مثال احمد(ص) است و مؤمنان

که شدند ایشان به تدریج آن چنان

بعد ضعف اعنی قوی گشتند و سخت

همچو بعد از رستن و ماندن درخت

گفت این تشبیه بهر اهل دین

تا شود کفار ز ایشان خشمگین

وعده کرد آن مؤمنان را کردگار

که بود کردارشان نیک از عیار

در جهان و در جنان پر نعیم

هستشان آمرزش و اجر عظیم