۳- آیات ۱۵ تا ۱۸

فَأَمّٰا عٰادٌ فَاسْتَکْبَرُوا فِی اَلْأَرْضِ بِغَیْرِ اَلْحَقِّ وَ قٰالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنّٰا قُوَّةً أَ وَ لَمْ یَرَوْا أَنَّ اَللّٰهَ اَلَّذِی خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ کٰانُوا بِآیٰاتِنٰا یَجْحَدُونَ (۱۵) فَأَرْسَلْنٰا عَلَیْهِمْ رِیحاً صَرْصَراً فِی أَیّٰامٍ نَحِسٰاتٍ لِنُذِیقَهُمْ عَذٰابَ اَلْخِزْیِ فِی اَلْحَیٰاةِ اَلدُّنْیٰا وَ لَعَذٰابُ اَلْآخِرَةِ أَخْزیٰ وَ هُمْ لاٰ یُنْصَرُونَ (۱۶) وَ أَمّٰا ثَمُودُ فَهَدَیْنٰاهُمْ فَاسْتَحَبُّوا اَلْعَمیٰ عَلَی اَلْهُدیٰ فَأَخَذَتْهُمْ صٰاعِقَةُ اَلْعَذٰابِ اَلْهُونِ بِمٰا کٰانُوا یَکْسِبُونَ (۱۷) وَ نَجَّیْنَا اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ کٰانُوا یَتَّقُونَ (۱۸)

پس اما عاد پس سرکشی کردند در زمین بناحق و گفتند کیست سخت‌تر از ما در توانایی آیا نه دیدند که خدایی که آفرید ایشان را اوست سخت‌تر از ایشان در توانایی و بودند آیتهای ما را انکار می‌کردند (۱۵) پس فرستادیم بر ایشان بادی پر خروش در روزهای شوم تا بچشانیمشان عذاب خواری در زندگانی دنیا و هر آینه عذاب آخرت خوارکننده‌تر است و ایشان یاری کرده نشوند (۱۶) و اما ثمود پس هدایت کردیم ایشان را پس اختیار کردند کوری را بر هدایت پس گرفت ایشان را صاعقه عذاب خواری بسبب آنچه بودند کسب می‌کردند (۱۷) و نجات دادیم آنان را که ایمان آوردند و بودند پرهیز می‌کردند (۱۸)

«در بیان قصه عاد و ثمود »

عاد پس اما به ارض از غیر حق

سرکشی کردند در نظم و نسق

می بگفتند از توانایی ز ما

سخت تر کبود هم از مال و نوا

می ندانستند اوشان کآفرید

سختتر باشد به قوّت نزد دید

می بُدند ایشان به آیت های ما

آنکه می کردند انکار از عمی

پس فرستادیم بادی سهمناک

که ز آوازش شدند ایشان هلاک

یا که بادی سرد کز سردی آن

جملگی مردند در بیت و دکان

اندر ایّامی که نحس و شوم بود

بهر ایشان دوزخ معلوم بود

چون خدا خواهد به قومی رنج و ضر

بهرشان بادی فرستد بی مطر

ور که بارانی فرستد بی ز باد

آن نشان رحمت آمد بر عباد

اندر آن ایّام باد آمد چنان

تا چشانیم از عذاب خزیشان

رنج و خواری در حیات دنیوی

زآن بود اخزی عذاب اخروی

هم نه ز ایشان هیچ کس یاری کند

هم نه دفع رنج و ناداری کند

هم ثمود اما پس ایشان را دلیل

ما شدیم اندر هدایت بر سبیل

برگزیدندی پس ایشان نزد خواست

جهل و کوری را مگر بر راه راست

پس فرا بگرفتشان مر صاعقه

از عَذابُ الْهُونْ به وقت بارقه

زآنچه می کردند کسب اندر سبب

رنج صالح، عقر ناقه در طلب

هم رهاندیم اهل دین را از نقم

زآنکه پرهیزنده بودند از ظلم