شمارهٔ ۱۴

چون نیست مَقامِ ما درین دهرْ مُقیم

پس بی می و معشوق، خطایی‌ا‌ست عظیم

تا کی ز قدیم و مُحدَث، اومیدم و بیم

چون من رفتم، جهان چه مُحدَث، چه قدیم!