خیام نیشابوری
از مجموعه: رباعیات اصیل
وقتِ سحر است، خیز ای مایهٔ ناز
نرمکْ نرمکْ باده دِه و رود نواز
کآنها که بهجایند، نپایند دراز
و آنها که شدند، کس نمیآید باز