شمارهٔ ۴

ز چشم مست تو امّید خواب می‌بینم

تو خوش بخفت‌ که ما را قرار خفتن نیست

‌به دیدن از تو قناعت نمی‌توانم‌کرد

‌حکایتی دگرم هست و جای گفتن نیست