۸۴- آیات ۱۷۲ تا ۱۷۳

یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا کُلُوا مِنْ طَیِّبٰاتِ مٰا رَزَقْنٰاکُمْ وَ اُشْکُرُوا لِلّٰهِ إِنْ کُنْتُمْ إِیّٰاهُ تَعْبُدُونَ (۱۷۲) إِنَّمٰا حَرَّمَ عَلَیْکُمُ اَلْمَیْتَةَ وَ اَلدَّمَ وَ لَحْمَ اَلْخِنْزِیرِ وَ مٰا أُهِلَّ بِهِ لِغَیْرِ اَللّٰهِ فَمَنِ اُضْطُرَّ غَیْرَ بٰاغٍ وَ لاٰ عٰادٍ فَلاٰ إِثْمَ عَلَیْهِ إِنَّ اَللّٰهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۱۷۳)

ای آن کسانی که گرویدید بخورید از پاکیزه‌های آنچه روزی دادیم شما را و شکر کنید مر خدای را اگر بوده باشید که او را بپرستید (۱۷۲) جز این نیست که حرام شد بر شما مردار و خون و گوشت خوک و آنچه صدا بلند کرد بآن برای غیر خدا پس هر که بیچاره شد جز خروج کننده بامام و نه تجاوز کنند پس نیست گناهی بر او و بدرستی که خدا آمرزنده مهربان است (۱۷۳)

ای گروه مؤمنان اندر حیات

رزقهای خود خورید از طیّبات

شکر نعمت پس کنید از هر چه هست

گر شما خود بنده اید و حق پرست

بر شما مردار و خون آمد حرام

باز لحم خوک از رب الانام

زآنکه بس در خوردن آن آفت است

موجب افساد خلق و خلقت است

وآنچه شد برپا به ذبح او صدا

در مقام قصد بر غیر خدا

یعنی آنچه از ذبح آن وز اکل آن

قصد باشد شرک بر حق بالعیان

مشرکان در وقت ذبح از خُبث ذات

بد بلند آوازشان بر اسم لات

شد چنین ذبحی بر اهل دین حرام

هست بسم الله شرط این مقام

جز به غیر باغ و عاد از اضطرار

نیست حکمی بر حرام از کردگار

باغ افراط است نزد اهل حق

عاد هم تقصیر در سد رمق

اندر این صورت نباشد جرم و بیم

کو به اهل دین غفور است و رحیم

چون ببخشد حق، نماند ذلتی

نور آمد ، رفت بود ار ظلمتی