۳۷۷- گلشنی شبستری

در تبریز بوکالت و نیابت قضات مشغول بود و گاهی شعری از او سر میزد این مطلع از اوست :

فزون ز عرش برین است قدر خانه تو

بر آسمان زده صد طعنه آستانه تو