۱۶۷- خواجه غیاث الدین

برادر خواجه امیر بیک مهردار است و بعضی اوقات در عراق عرب بود و بامر وزارت اشتغال داشت گویند شاعری قصیده ای در مدح او گفته و بی جهت زبان به هجوش گشاده، خواجه مذکور این قطعه گفته نزدش فرستاد .

ز مدح آنچه افزودیم در کمال

ز هجوی که گفتی همان کم شود

ز، دم لابه سگ چه شادی رسد

که از عف عفش موجب غم شود