شمارهٔ ۱۰۸

امیر گنه: «گِردهْ قمر» ته خسُوفنْ

اژدرْ به گِلْ سَرْ بَکشی کلافن

مژگونْ خنجرآسٰا بَکشی غلافنْ

پیوسته منه سوته دلْ ره شکافن

ندومّه کاین فتنه چییه،‌ای دلافن

به لافن تنه چشْ‌ها کرده بلا، فن

دوستِ عشقْ منهْ دلْ در اینگونه لافن

لافْ نزن که خوبونْ ره بفا، خلافن