شمارهٔ ۱۰۰

زینْگٰالِهْ دِلْ دارمه من،‌ای یارِهْ دارون!

کَمین کرده شه یارره بدامه تالُون

یارون و یرارونْ، همه یاره دارون!

یار با منْ جِدا بییّه ندارمه آرون

دَیْ بُوِرْدِهْ فِردا فِردائه، امروزْ شه دون!

بسیارْ رخشْ بِلَنْگّسِهْ، این کهنه میدون

سکندر نمونِسِّهْ، تَخْتِ فریدون

دَنی‌ره بفا نییه، اِسٰا تو بدون!