شمارهٔ ۸۴

بُرو شووُ روز با هم جدا نووئیمْ

اَندی شوُ و روزْ اِنِهْ که ما نووئیمْ

در بندِ غَمِ بُورْدِهْ دنیا نووئیمْ

اَمروزرِهْ خِشْ‌دار، بلکه فردا نووئیمْ

به باغ ارچه گِلْ خِشْ نما نووئیمْ

غنیمِتِهْ خارِ کسِ پا نووئیمْ

اگر هیچ‌کس دَرْدِ دوا نووئیمْ

بارِ محنت وُ رنجُ و بلا نووئیمْ