شمارهٔ ۲۹۴

امیر گنه: که تو خجیرونِ شاهی

گردٰاگردْ ستارهْ، تو میُونه ماهی

هر وَختْ که تنه کَمندْ بَوُوئهْ راهی،

تُو خرنهْ، سَمرقَندْ، گو به پشتِ ماهی