شمارهٔ ۲۹۰

پشمالی وشکومه ته شروبره مایی

عزیز مهمونم ته، اَمروزْ و فردایی

بارْ بَزّه کشتیْ دارْمهْ، انتظارْمه وایی

اَرهْ ره بَئو، طاقت ندارْمهْ نایی