بخش ۲۷۲ - عبدالواحد

ز عبدالواحد از پرسی و حالش

بود بر واحدیت اتصالش

احدیت که بر جمع است موصوف

شود او را ز اسماء جمله مکشوف

بمایدرک کند درک حقایق

دگر فعلی که با اسمی است لایق

شود مکشوفش از اسماء وجوهات

دگر هر وجهی نماید فعلی اثبات