بخش ۱۷۴ - صوامع‌الذکر

صوامع کان بذکر آمد معاین

بود در معنی احوال و مواطن

در آن ذاکر مصون از هر تفرق

بمذکور است همش با تحقق

بود یعنی همومش هم واحد

نه جز مذکور در جمعش مشاهد