رباعی شمارهٔ ۲۶

می‌خواست فلک که تلخ کامم بکشد

ناکرده میِ طرب به جامم، بکشد

بسپرد به شحنهٔ فراقِ تو مرا

تا او به عقوبتِ تمامم بکشد