شمارهٔ ۴۴ - به شاهد لغت غر، به معنی دبه خایه

لبیبی

از مجموعه: ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی